Publiceer iets!

Publiceer iets!

Aside | Geplaatst op door | 1 reactie

welterusten


nu de schemer toeslaat
de tuindeur nog op een kier staat
twee katten ruziƫn
op het platte dak
van de schuur
ik de dag
overdenk
in stilte
daarin het druppen van de kraan
als spelbreker ervaar
worden mijn ogen moe
ik sluit de deur
en ga naar boven
vlij me neer op het gele laken
terwijl de torenklok tien keer slaat
denk ik
het was een mooie dag
liefdevol
en ijs toe 

welterusten

Geplaatst in Gedichten | 1 reactie

Halluf zeven

halluf zeven
zondag
regen

halluf tien
de lucht
klaart op

hondje
stoepie
plassie
poepie
snel
er staat
een regenboog

halluf zeven
zondag
regen

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

welterusten

 

 

nu de schemer toeslaat

de tuindeur nog op een kier staat

twee katten ruziën

op het platte dak

van de schuur

ik de dag

overdenk

in stilte

daarin het druppen van de kraan

als spelbreker ervaar

worden mijn ogen moe

ik sluit de deur

en ga naar boven

vlij me neer op het gele laken

terwijl de torenklok tien keer slaat

denk ik

het was een mooie dag

liefdevol

en ijs toe

 

welterusten

 

 

 

Geplaatst in christienVK-2009-07 | 12 reacties

het engelse werk(Zwolle)

Klik op de afbeelding om de link te volgen

de bomen
de struiken
ze ruiken
de vijver
weerspiegelt
het groen

een kikker
kwaakt
tegen
de vogels
veel muggen
rondom mij
gezoem

de sneltrein
naar Mokum
dendert
de stilte
een wijle
voorbij

dan richt ik
mijn blik
op de rietkraag
en daar
staat een reiger
voor mij

Christien Damman©

Geplaatst in christienVK-2009-07 | 9 reacties

Morgenstond

Ik werk bij de thuiszorg en ga op mijn fiets naar de cliënten. Of het nou regent, hagelt of sneeuwt, het kan me niets schelen, ik kleed me er gewoon op. De adressen van de cliënten waar ik wekelijks naar toe ga, ontvang ik vrijdags na de planning op donderdag. Ik heb daar weinig invloed op. Momenteel ben ik overal in mijn stad inzetbaar omdat ik geen vaste cliënten heb, op zich is dat niet zo erg dan ga je ook niet klitten.
Ik woon in de binnenstad dus, bedrijvigheid alom. Wat mij het meest opvalt onderweg is het gejaagde gedrag van mensen, daarna het zwerfvuil, de zwerffietsen, de geknakte rozen en de eeuwenoude kuilen in de straten die vol plassen staan na een fikse regenbui. Ik mopper ik droom en lach veel onderweg. Ik ken de plekken waar de dak en thuislozen schuilen. Ook waar de drugs en drankverslaafden zich ’s ochtends tussen acht en negen uur ophouden: bij een dan nog gesloten CAD in mijn wijk. Ik ben, als ik er langs fiets en dat is vrij regelmatig, alert op rondvliegende flessen en gesneuvelde exemplaren die er zo dikwijls het wegdek bekleden, want als ik niet uitkijk heb ik een probleem. Die gasten werken dan wel niet, ze houden wel de fietsenmaker van de straat – voor wat hoort wat – en mij ook, want het laten plakken van een fietsband is niet gratis. En dan al die uitgelaten figuren die bijna stoned van geluk – althans zo lijkt het – naar hun werk gaan. Zo kom ik altijd op dezelfde route even voorbij het CAD een man tegen – niet te paard maar wel in draf – breed lachend, druk met zijn armen zwaaiend inclusief zijn aktetas, dat ik mij afvraag: wat zou die vent doen voor de kost? Dat zou ik best willen weten, ik zou er wel spontaan achteraan willen fietsen maar, er wordt op mij gewacht, er een vrije ochtend aan spenderen gaat me te ver.
Zo om mij heen kijkend elke morgen weer en daarbij regelmatig op een haar na een stoeprand missend, kom ik vaak al doodmoe aan bij de cliënt. Dan gaat mijn mond al voor het goedemorgen zeggen zo ver open dat de uitspraak ‘ben je nu al aan het gapen’, mij doet kleuren. Terecht, maar ja, ik gaap nou eenmaal graag.

Geplaatst in christienVK-2009-05 | 8 reacties

binnen ademt sfeer van vroeger

foto

binnen ademt sfeer van vroeger
de bezetter hield er huis
nooit is het meer goed gekomen
nooit meer goed in vaders huis

binnen ademt sfeer van vroeger
aanrechtblad van grijs graniet
hal met fraaie Rietveldstoelen
glas-in-lood kleurt het verdriet

binnen ademt sfeer van vroeger
krassen op de eikenvloer
deuren beige de gordijnen
zwaar verschoten rood velour

binnen ademt sfeer van vroeger
buiten staat een noordenwind
op het grasveld bij de vijver
blaft een hond en speelt een kind

Geplaatst in christienVK-2009-05 | 6 reacties